လူေတြကိုခြင့္မလႊတ္ရင္
သူတို႔ေကာင္းေကာင္းခံစားရလိမ့္မယ္ဆိုတဲ့အႀကံကို
ကိုယ္တို႔္ဘယ္လိုမ်ားရမိႀကပါလိမ့္....
ဒါဟာကိုယ္တံုးလို႔ပဲျဖစ္ရမယ္.....
ထားပါေတာ့.....
မိတ္ေဆြကအလုပ္ရွင္၊ကိုယ့္ကိုအျပစ္မရွိပဲထုတ္လိုက္တယ္။
ဒါမွမဟုတ္.....
ကိုယ့္ရီးစားကကိုယ့္သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ႀကိဳက္သြားတယ္ေပါ့။
ဒီေတာ့မင္းတို႔ကိုဘယ္ေတာ့မွခြင့္မလႊတ္ဘူးေဟ့ဆိုျပီးေျပာဆိုပစ္လိုက္တယ္.....
ဘယ္သူထိခိုက္ခံစားရတယ္ထင္သလဲ...
သူတို႔မခံစားရဘူး။
ကိ္ုယ္ကသာတပိန္ပိန္တလိမ္လိမ္နဲ႔၊ႀကိတ္မနိုင္ခဲမရျဖစ္ေနမွာ....
သူတို႔ကေပ်ာ္လို႔ပါးလို႔....
ကိုယ္ကမေက်မခ်မ္းႏိုင္ျဖစ္တဲ့အခါကိုယ္ပဲခံစားရတယ္။
အဲဒီအခ်ိန္အတြင္းမွာ"ငါမွန္တယ္"လို႔
ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ေႀကြးေႀကာ္ေနေပမဲ့
အဲဒီ"မွန္တယ္"ဆိုတာႀကီးဟာ
ေပ်ာ္ရႊင္မႈကိုရဖို႔အာမခံမေပးနိုင္ဘူး။
အဓိကအခ်က္ေလးကိုေဆြးေႏြးမယ္ေနာ္.......
တေယာက္ေယာက္ကိုခြင့္လႊတ္လိုက္လို႔
သူတို႔လုပ္ခဲ့တာေတြကိုသေဘာတူညီလိုက္ရတာလံုးဝမဟုတ္ဘူး။
ကိုယ့္ဘဝမွာျဖစ္သင့္တာကိုကိုယ္ကလုပ္လိုက္ တာ........
လူေတြကိုခြင့္လႊတ္တာသူတို႔အက်ိဳးရွိဖို႔မဟုတ္ဘူး....
ကိုယ့္အက်ိဳးအတြက္ခြင့္လႊတ္ခိုင္းတာ...
ေနာက္ထပ္(၂၄) နာရီအတြက္အစီအစဥ္ေလးက~~~~
ကိုယ့္ကိုနာက်င္ေစခဲ့သူတေယာက္ကိုစဥ္းစားႀကည့္လိုက္ပါ။
ဒီေန႔တေန႔ေလးပဲျဖစ္ျဖစ္၊သူ႔ကိုမေက်မခ်မ္းႏိုင္ျဖစ္ရတာေတြ
အားလံုးကိုလံုးဝဖယ္ရွားလိုက္ဖို႔ေလ့က်င့္ႀကည့္ပါ။
ကိုယ့္ရဲ့ေဒါသတရားေတြအားလံုး၊
ငါကမွန္ျပီးသူတို႔ကေတာ့မွားတယ္ဆိုတာေတြအားလံုးကိုေသခ်ာစဥ္းစားေတြးေတာပါ၊
ျပီးရင္ငါအားလံုးကိုေမ့လိုက္ျပီလို႔ႀကိဳးစားျပီး" တကယ္" ေမ့လိုက္ပါ။
တတ္နိုင္ရင္စိတ္ထဲမွာ....
ကိုယ့္ေဒါသေတြ၊မုန္းတီးမႈေတြကိုမိုးပ်ံေဘာလံုးတခုထဲထည့္ျပီးလႊင့္ပစ္လိုက္
၊ျပီးရင္အဲဒီေဘာလံုးကိုေလထဲမွာလြင့္ပါသြားတာကိုျမင္ေယာင္ႀကည့္ပါ.......
တေန႔လံုးသတိရတိုင္းမွာအဲဒီလိုသာလုပ္ပါ၊စိတ္လက္ေပါ့ပါးသြားလိမ့္မယ္......
ကိုယ္စိတ္ဆိုးေနသူေတြကိုခြင့္လႊတ္ရတယ္တာခက္ခဲပါတယ္။
ဒါေပမဲ့လုပ္လို႔ရပါတယ္.....
ကိုယ့္အတြက္ခြင့္လႊတ္ျခင္းျဖစ္လို႔
ကိုယ္သာပိုမိုစိတ္ခ်မ္းသာေပ်ာ္ရႊင္ရပါလိမ့္မယ္.......
ကိုယ္တိုင္တကယ္ကိုလက္ေတြ႔က်င့္သံုးခဲ့တဲ့နည္းလမ္းေလးမို႔မွ်ေဝလိုက္ပါတယ္
ခြင့္လႊတ္ဖို႔အရမ္းခက္ခဲတဲ့သူကို
ခြင့္လႊတ္ျပီးတဲ့အခါကိုယ့္ရဲ့စိတ္ေတြေပါ့ပါးသြားလိုက္တာ
အဲဒီမိုးပ်ံေဘာလံုးေလးပမာပါပဲ။
ဒီစိတ္ကိုႀကိဳးစားေမြးျမဴနိုင္တာ
ဆရာေတာ္ဦးေဇာတိကရဲ့"ေတြးမိတိုင္းေပ်ာ္တယ္"စာအုပ္ေလးေႀကာင့္ပဲျဖစ္ပါတယ္။
ဆရာေတာ့္ေက်းဇူးကိုဒီစာသားနဲ႔ဦးခိုက္ပါတယ္။
credit to မူရင္းေရးသားသူ
No comments:
Post a Comment